Dominique Poulot huwa storiku Franċiż li jispeċjalizza fl-istorja tal-mużewijiet, il-patrimonju u l-memorja kulturali. Huwa professur emeritu tal-Université Paris 1 Panthéon-Sorbonne. Studja b’mod estensiv il-perjodu rivoluzzjonarju u l-irwol tar-rivoluzzjoni fit-tiswir tal-kultura tal-mużewijiet, partikolarment il-ħolqien tal-Louvre bħala istituzzjoni pubblika.
Fost ix-xogħlijiet ewlenin tiegħu, insibu Musée, nation, patrimoine (1789–1815) (1997), studju monumentali dwar il-politika tal-mużewijiet matul ir-Rivoluzzjoni Franċiża, u Une histoire des musées de France (2005), stħarriġ wiesa’ dwar l-istorja tal-mużewijiet Franċiżi. Huwa wkoll l-awtur ta’ Patrimoine et musées: l’institution de la culture (2001).
Poulot iżur diversi universitajiet internazzjonali fl-irwol tiegħu ta’ professur u ħa sehem f’diversi programmi Ewropej ta’ riċerka dwar il-politika tal-patrimonju u l-memorja kulturali. Huwa kontributur regolari għal ġurnali akkademiċi u volumi editjati dwar il-mużewoloġija, l-istorjografija, u l-politika kulturali. L-impenn tiegħu għal dan kollu jagħmlu awtorità ewlenija fuq l-istorja tal-istituzzjonijiet ta’ patrimonju.